Texte Lenia Major
Illustrations Nikolaz
Ar sizhun paseet on bet tost da goll ma breur bihan. Er straed e oamp o pourmen. A-greiz-holl en deus laosket ma dorn hag en deus redet davet an ti gwer.

La semaine dernière, j’ai failli perdre mon petit frère. On se baladait dans la rue quand il a lâché ma main et s’est précipité vers la maison verte.
Nag ur spont, ti ar sorserz eo an ti gwer ! Euzhus eo-hi gant he fri tort, he femp blevenn hag he zri dant.

Quelle horreur, la maison verte est  la maison de la sorcière ! Elle est horrible avec son nez tordu, ses cinq cheveux et ses trois dents.
Sur on e tebr bugale.

Je suis sûre qu'elle mange les enfants.
A-roakma 'm bije tapet anezhan e oa en em gavet ma breur dirak an nor. Hag en da senin.

Avant que je l’aie rattrapé, mon frère avait déjà sonné à sa porte. Elle a ouvert, une grande cuillère à la main.
Digoret he deus, ul loa vras en he dorn. Prest e oa da lakaat anezhañ da boazhañ en he chaodouron.
Re ziwezhat, ne c'hellen ket savetein ma breur ken !

Elle était prête à le faire cuire dans son chaudron. Trop tard, je ne pouvais plus le sauver !
Hag en da lavarout :
- Fanchig eo ma anv, 'pefe ket gwastell ?
An hini gozh he deus sellet outan en ur skraban he fri. Ha, diouzh he c'hodell, he deus tennet ur pezh-mell kaletezenn.
Là, mon petit frère a dit :
-J’m’appelle Rémi, t’aurais pas un biscuit ?
La vieille l’a regardé en se grattant le nez. Puis de sa poche, la vieille a sorti une grosse galette.

Respontet he deus dezhan, gant ur mousc'hoarzh o tiskouez he zri dant :
- Lod a ra "ar sorserez" ouzhin, met Soaz eo ma anv gwir. Me a blij fardan kouignou evit ma mignoned vihan.

Elle lui a répondu, avec un sourire qui montrait ses trois dents :
- Certains  m’appellent la sorcière, mais mon nom, c’est Emilie. J’adore cuisiner des gâteaux pour mes petits amis.
- Warc'hoazh e fardin krampouezh gant amann ha kaotigell. Laouen e vin ivez teu da c'hoar ganit.
D'ar poent-se em eus sonjet e oan bet gwall ziot lavaren e oa ar vaouez ken jentil-se ur vrac'h-kozh.

- Demain, je fais des crêpes au beurre et à la confiture. Si ta sœur veut venir, ça me fera aussi plaisir.
Alors là, je me suis sentie bête, d’avoir appelé cette gentille mémé, « Sorcière à balai ».
Une nouvelle histoire de sorcière dans le rouzig du mois d'octobre 2006.
Superbement illustrée par Nikolaz !
Le texte en breton pour les puristes, en français pour les autres...
Retour